بازيابی ايرانشهری

سخنی با دوستان هوادار رضا “پهلوی” و فرح دیبا / کیخسرو آرش گرگین

به دلایل گوناگون، چه حسی، چه مصلحتی، و چه هر امر دیگر، برخی از دوستان که به بنده لطف دارند و مشترکاتی نظری و سیاسی هم دارند و حتا زرتشتی هم هستند، خود را با رضا پهلوی و مادر اش فرح همراه و هم هدف می بینند و یا می نمایانند. اینکه چگونه می شود […]

رنسانس ایرانی، انحرافی که باید جلوی اش را گرفت / کیخسرو آرش گرگین

شوربختانه شماری از دوستان ایران دوست، دارند پای در راهی می نهند که به ترکستان می برد. پیچیدن حس‌های خوب و زیبا در کاغذهای بدِ نازیبا، و بدتر از آن، در پوشش‌های خود-زدایانه و ایران-تُهیانه، نخستین گام از اَ-راهی و درافتادن در سراشیبی است. رنسانس ایرانی که همایش اش را در ینگه آباد برگزار کردند، […]

شورای ملی رضا “پهلوی” به مثابه‌ی شورای تجزیه‌ی دمکراتیک ایران / کیخسرو آرش گرگین

گامی در راه شکایت از رضا پهلوی” و فرح دیبا به جرم تلاش برای تجزیه‌ی ایرانزمین شوربختانه رضا “پهلوی” و شورائی که ذیل نام ملی ریاست آن را به گرده گرفته است، یک‌راست پا در راه تجزیه و فروپاشی دمکراتیک ایرانزمین نهاده اند. از روزن سیاسی، کسانی که هیچ طرح و ایده‌ی راستینی برای ایرانزمین […]

کانون نویسندگان ایران باید پوزشن بخواهد، از ایران و از نویسندگی / کیخسرو آرش گرگین

تاریخ را نخبگان و سرامدان می سازند، مردم، توده، ویس، ائیریمن، خامه، دهیو، کاره، رم، پایرم، یا هر مفهوم دیگری را برای بازشناسی «همگان» برگزینیم، در شکل‌دهی تاریخ، یعنی آن چه که مغان ماهروز اش می نامیدند، همواره نقش پائین دست داشته و دارند. این پائین دستی، یک ارزش‌گذاری وجودی نیست؛ توصیف یک وضعیت است؛ […]

دمکراسی و حق مالکیت / کیخسرو آرش گرگین

پیش نوشت: در تفاوت دمکراسی مستقیم و غیر مستقیم دوهزار و پانسد سال از عمر دمکراسی می گذرد و آن‌گونه که به نظر می رسد، مهم‌ترین تفاوت میان دمکراسی مستقیم، که در آتن جاری بود، با دمکراسی غیر مستقیم، که در دمکراسی‌های پارلمانی امروز جاریست و در آن، حاکمیت از سوی نمایندگان و به واسطه […]