در سال ۱۳۸۷ طی گفتارهایی که در رادیو همبوم ضبط گردید به تبیین مبانی حکمت مغان و اندیشه ایرانشهری پرداخت.

همزمان در همان سال، با همراهی همازوران، برگه زرتشت را در فضای مجازی پایه گذاری کرد، ایشان خود در توصیف اهداف این برگه چنین می‌گوید:
“هدف برگه‌ی زرتشت گسترش دین بهی به سراسر جهان و برپایی نظمی نوین و جهانی تهی از ستم و درویشی و جنگ، و در نهایت، آشتی دادن انسان با طبیعت است که در سنت ایرانشهری بدان نیک خدائی، یعنی فرمان‌روائی امر نیک گفته می شود و شهریارانی چون جمشید، کوروش بزرگ، داریوش بزرگ، اردشیر بابکان، شاهپور ذوالاکتاف، و انوشیروان دادگر از نامداراترین نمونه‌های آن به شمار می‌روند؛ این برگه جایی‌ست برای هم اندیشی همه‌ی زرتشتیان و همه آنان که خواستار بازگشت به دین بهی هستند”؛
این برگه اکنون بزرگترین برگه زرتشتیان جهان است.

در فاصله سالهای ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ به مدت ۳ سال به عنوان رایزن سیاسی – فرهنگی رضا پهلوی مشغول به فعالیت بود. او در طی این مدت تلاشهای زیادی برای تبیین و انتقال اندیشه‌های ناب ایرانشهری و لزوم بازگشت به زرتشت (در تمامی ابعاد فرهنگی – دینی – اندیشه‌گری) به عنوان تنها آلترناتیو شایسته و نجات بخش برای آینده ایرانشهر به رضا پهلوی انجام داد، که در تمامی این تلاشها ناکام ماند.

او پس از آن موضوع عبور از پهلوی و بر کشیدن نظام نیکخدایی (شهریاری نیک) را مطرح ساخت که با هجمه دلباختگان شاهنشاهی پهلوی روبرو شد.

وی بنیان گذار مکتب بازیابی ایرانشهری است که در تلاش برای بازسازی فرهنگی، دینی، سیاسی، اقتصادی و جغرافیائی ایرانشهر یکپارچه است.

اعضای انجمن بازیابی ایرانشهری، در سال ۱۳۹۴ ذیل راهبری ایشان، برگه ای به زبانهای اروپایی جهت گستراندن اندیشه های بازیابی در سرتاسر جهان در فضای مجازی تشکیل دادند. در همان سال تارنمای بازیابی ایرانشهری به همازوری بازیابانِ انجمن، جهت گستراندن اندیشه های راهبر بازیابی، آغاز به کار کرد.

وی همچنین تبیین کننده مفهوم ماتریکسِ اسکندریسم ابراهیمی، به عنوان دامِ هزاره‌ها و به تباهی برنده انسان و طبیعت می باشد.

ایشان هم اکنون رد و راهبر انجمن بازیابی ایرانشهری می باشد.

از آثار ادبی ایشان می توان به نسکِ “آبزوردستان” اشاره کرد که داستانی بلند است؛ کیخسرو آرش گرگین، خود درباره این اثر چنین می‌گوید:

اولین رمانی که چاپ کردم نام‌اش «آبزوردستان» بود؛ میانه‌ی دهه‌ی نود قرن پیش؛ روایتی است از زوج نخستین اسطوره‌های آریائی، مشی و مشیانه، که به شهاب و مهتاب فرودیسیده‌اند، زوجی ایرانی که از درون تبعید به روایت هستی زخم شده‌ی خود و ایرانزمین می‌نگرند و سرانجام، به قتل و تکه تکه کردن پیکر هم دیگر می‌رسند؛ امروز فکر می‌کنم هزار سالی از آبزوردستان رد شده‌ایم و ریواسی که مشی و مشیانه از درون‌اش برون روئیدند به کلی سترون شده است و صرفا فقط دیو از درون خود تولید می‌کند.
از همه چیز عبور کرده‌ایم، از همه چیز، و در جهانی می‌زئیم که آرزوها عین کابوس‌های‌اند و کابوس‌ها، عینیت یافتگی آرزوها؛ چه بگویم؟

اثر ایشان با عنوان “ابرخرد و کام ایرانشهر” ؛ در مبانی یزدان شناسی و فلسفه‌ی سیاسی ایرانشهری به زودی به چاپ رسیده و در اختیار علاقمندان قرار خواهد گرفت.