اندرز دانایان به مزدیسنان دربارهٔ مرگ و ناپایداری جهان است. متن اندرز با توصیه به تطهیر در بامداد و پوشیدن جامهٔ پاک و بستن کُستی (کمربند دینی) آغاز می‌گردد و سپس مطالبی در بی‌ ثباتی جهان مادی و ثروت آن می‌آید و به دنبال آن بر وفاداری به عهد و پیمان و پرداختن به اندیشهٔ نیک و گفتار نیک و کردار نیک و پرهیز از اندیشهٔ بد و کردار بد تأکید شده‌ است. بندهای ۱۳ تا ۱۶ نیز دربارهٔ بی‌ثباتی جسم و گله از بازماندگانی است که پس از مرگ برای مرده خیرات نمی‌کنند. بند ۱۷ تا ۲۰ قطعه شعری است قافیه‌ دار که آن نیز در ناپایداری امور گیتی است. این اندرزنامه از نوع اندرزنامه‌ های دینی است که توسط یحیی ماهیار نوابی به پارسی برگردانده شده است.

نسک را از اینجا دریافت کنید: اندرز دانایان به مزدیسنان